Musik 3 tim sedan

Kurt Vile: "Jag är bara fullt fungerande i staden jag föddes i"

'Philadelphia's Been Good To Me', available now. Nyheten Kurt Vile: "Jag är bara fullt fungerande i staden jag föddes i" är från jenesaspop.com.

Originalkälla

Publicerad av Jenesaispop

21 june 2026, 12:29

Läs original

Denna artikel har översatts automatiskt från spanska. Klicka på länken ovan för att läsa originaltexten.

Visa originaltext (spanska)

Rubrik

Kurt Vile: «Solo soy completamente funcional en la ciudad en la que nací»

Beskrivning

'Philadelphia's Been Good To Me', ya disponible. La noticia Kurt Vile: «Solo soy completamente funcional en la ciudad en la que nací» es de jenesaispop.com.

Innehåll

<p>Kurt Vile acaba de publicar <a href="https://jenesaispop.com/2026/06/04/524571/kurt-vile-philadelphias-critica/" rel="noopener" target="_blank">‘Philadelphia’s been good to me’</a>, un disco que reivindica a su ciudad natal con canciones de indie-americana, hermosas y algo evanescentes, aunque menos deshilachadas que en <a href="https://jenesaispop.com/2022/06/22/436230/kurt-vile-watch-my-moves/" rel="noopener" target="_blank">‘(watch my moves)’</a>.</p>
<p>Y en Filadelfia es donde está ahora mismo Kurt. La entrevista se hace por videollamada de Zoom. Kurt asoma desde un bonito rincón (“estoy en mi tejado, por eso se ve todo tan bonito”). Ha costado cuadrar la agenda. Aun así, la entrevista apenas llega a los 20 minutos, porque ambos andamos justos de tiempo. Él está en plena promoción; en cuanto acabemos, yo he de salir pitando para ver a Mogwai en Razzmatazz, dentro de la programación del Primavera a la Ciutat. “El Primavera Sound es uno de mis festivales favoritos. He tocado allí varias veces, al menos dos. Iba a tocar otra más en solitario, solo para ir a Pavement. La reunión, ya sabes. Y se canceló por la pandemia”. </p>
<p><strong>El título del disco es ‘‘Philadelphia’s been good to me’ (“Filadelfia ha sido buena conmigo”). ¿De qué trata el álbum? ¿Del orgullo de ser de Filadelfia, de la alegría de volver a Filadelfia? ¿O de ambas cosas?</strong><br />
Sí, es sobre ambas. Es sobre llamar a mi ciudad simplemente por su nombre, que lo merece. Y va sobre ser de aquí y echar la vista atrás. Tengo 46 años, he pasado por toda clase de altibajos. Principalmente altos. He hecho música aquí durante mucho tiempo, pero también he viajado mucho para poder hacer música. Pero para este disco (y otros más recientes) he vuelto a trabajar mucho en casa otra vez, que es a donde vengo de vuelta a mis raíces. Así que es genial.</p>
<p><strong>En la hoja promocional se señala que este va a ser un buen año para Filadelfia, y leo que, entre otras cosas, porque va a ser una de las sedes del Mundial de fútbol de este año. ¿A ti te gusta el “soccer” [fútbol]?</strong><br />
No soy un seguidor del deporte, pero quiero estar a la altura de la ocasión. Si hay estos grandes eventos aconteciendo en honor a los 250 años de cuando firmaron la Declaración de Independencia en Filadelfia, tengo que formar parte de esa celebración y mencionar a “Philly” también por mi propia cuenta.</p>
<p><strong>Entiendo que has estado viviendo fuera y ahora has vuelto. ¿Cuándo regresaste a Filadelfia?</strong><br />
Oh, la verdad es que he vivido siempre solo en Filadelfia, excepto durante un par de años: estuve viviendo en Boston cuando tenía ventipocos. Pero viajo para tocar, salgo de gira, suelo ir a Nueva York, LA y a más sitios mucho para grabar… Pero si quiero, puedo grabar un disco entero aquí en Filadelfia de manera profesional. Es algo muy yo: solo soy completamente funcional en la ciudad en la que nací y vivo.</p>
<p><strong>El disco suena confortable. Como un refugio. ¿Querías mostrar la idea de que Filadelfia es un refugio frente a un mundo hostil?</strong><br />
¿Un refugio? Mmmm. Sí, claro. Es mi hogar.</p>
<blockquote><p>
«Solo soy completamente funcional en la ciudad en la que nací y vivo»
</p></blockquote>
<p><strong>La mayoría de canciones parecen dedicadas a la familia y los amigos.</strong><br />
Diría que una buena cantidad de ellas lo son, sí.</p>
<p><strong>También trata del arte de componer música, ¿no? Como si fuera un álbum sobre hacer música (en Filadelfia).</strong><br />
Es interesante porque si me fijo en este disco en particular, cada canción parece mencionar la música de una u otra manera, ya sea con los acordes o con los cambios o el ritmo. Me parece genial. No me lo planteo. No es que esté tomando una decisión consciente, pero los patrones son interesantes. Ellos mismos se revelan.</p>
<p><strong>El disco se grabó durante dos años. ¿Fue un proceso muy largo? Quiero decir: ¿grabaste muchas canciones para ir escogiendo luego las mejores o ibas improvisando y quedándote con todo lo que se te iba ocurriendo? Porque leí que fue así cómo grabaste ‘(watch my moves)’, ¿no? </strong><br />
Sin duda grabé canciones más que suficientes. Y simplemente fue encontrar el momento adecuado para reunirte con tus compañeros de banda y grabarlo entre giras. También porque sabía que este iba a ser mi próximo largo y, entre medias, siempre saco un par de EP’s que sean divertidos de hacer, así no me tengo que preocupar mucho por ellos.</p>
<p>Pero mientras tanto, quiero que mis discos sean tan buenos como sea posible. Hacer una declaración de principios. Siempre tratas de descubrir por dónde va a salir [el disco]. Así que grabé canciones más que suficientes y puse las mejores: sin duda las pegadizas están aquí. Pero también quise mantener esos elementos orgánicos, esa música más cruda.<iframe width="560" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/FDq6YTeldcY?si=RzrtIaL5bqfkOpQo" title="YouTube video player" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe></p>
<p><strong>Hay dos canciones sobre el número 99 en el disco: ’99 BPM’ y ‘99th song’. No tengo las letras del disco, así que me gustaría saber en qué se diferencian ambos 99’s…</strong><br />
La primera canción que escribí con un 99 fue ‘99th Song’. Los acordes básicos de la canción se grabaron con un pedal de loop de bajo Roland, y con estas unidades solo puedes grabar 99 [loops]. Ese es el último, no puedes llegar a 100. Así que cuando lo llenas con 99 grabaciones, no hay más sitio, a no ser que las borres. Fue aquí donde la empecé. Luego grabé por encima un fragmento de guitarra acústica con un sampler. Después ralenticé el acorde y se quedó en 99 BPM y fue como una coincidencia cósmica, que ambos fueran 99. Y cuando vi en el controlador que el loop ralentizado se había quedado en 99 BPM, empecé a escribir esa canción: escuchando el loop ralentizado, me vinieron las palabras y lo conecté: 99 canciones de amor, 96 lágrimas [referencia a ’96 Tears’, la canción de Question Mark &#038; the Mysterians, ndr], ya sabes, haciendo paralelismos. Pero me gustaba, porque también hay un ‘Zoom 97’, como que todas esas canciones contienen un número de los 90. Y me gusta porque parece que sea un código para algo, solo que no es así: también puede no significar nada, pero tiene sus paralelismos, con lo que es un poco “oh, ¿qué significa esto?”. ¡Quién sabe! (risas)</p>
<p><strong>No sé por qué, creía que era porque habías grabado 99 canciones para este disco. ‘Phillys been good to me’, la canción, me recuerda a ‘Streets of Philadelphia’ de Bruce Springsteen. ¿Es un homenaje?</strong><br />
Es divertido porque justo estaba pensando en eso cuando la escuché, es como una versión ralentizada y “sintetizada”. Pero luego también [recuerda] a otra canción de Neil Young, los dos hicieron canciones para la banda sonora de ‘Filadelfia’ [Jonathan Demme, 1993]. Mola que haya una conexión remota con ‘Streets of Philadelphia’, aunque no fue consciente. Pero ya sabes: una vibra cíclica, dulce y sintetizada&#8230;</p>
<blockquote><p>
«Mola que haya una conexión remota con &#8216;Streets of Philadelphia&#8217;, aunque no fue consciente»
</p></blockquote>
<p><strong>También dices: “soy de Filadelfia, un par de mis héroes cantaron sobre ella”. ¿Hay alguno más, aparte de Springsteen y Young?</strong><br />
Bueno, básicamente a esos dos son a los que puedo llamar mis héroes. Crecí con Bruce. Ya no escucho a Springsteen todo el rato, pero antes sí y obviamente siempre vuelvo a él. También amo a David Bowie, aunque no diría que es mi héroe necesariamente, aunque es increíble, y tiene ‘Filadelfia Freedom’ [No caigo al momento, pero es de Elton John en realidad, aunque del mismo año que ‘Young Americans’ (1975), de aquí la confusión, imagino ndr]. Tiene que haber alguno más. Pero ahora yo soy uno también, así que ya tengo tres (risas).</p>
<p><strong>‘(watch my moves)’ se hizo en base a loops, y de grabar todo lo que ibas encontrando. Pero en este disco las canciones tienen una estructura más clásica, ¿no? </strong><br />
Es alentador si te ha dado esa idea. Interesante, porque me da la sensación de que este disco lo empecé con, uh, loops. Mucho más que en los discos anteriores. Hacia el final del día teníamos canciones con un montón de acordes y luego tocábamos por encima. Siento que los loops me inspiraron mucho en este disco, y como estaba solo, las letras me venían a la mente rápidamente y luego todos tocábamos encima. Así que, ¿qué es? Es difícil decirlo. Es una buena combinación de ambas cosas, pero definitivamente es algo orgánico.</p>
<p><strong>Me gusta mucho ‘Piano for Sarah’, y quería preguntarte quién es la Sarah a la que está dedicada.</strong><br />
Sarah es la batería de esa canción. Sarah Jones. Es la batería de Hot Chip y estos días está tocando con Harry Styles. También ha tocado en mis últimos dos discos. Es que amo la manera en que toca. Hizo el acompañamiento a ese pasaje de piano que yo ya había grabado. El tempo iba de aquí para allá, pero a ella le daba igual. Simplemente, tocó el acompañamiento. Es fantástica.<iframe width="560" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/hibDX0wH1F4?si=Qo6ayEklxcg5QUjB" title="YouTube video player" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe></p>
<p><strong>Sí, precisamente es una canción como fragmentada y algo desafinada, pero a la vez muy emocionante. ¿Esa era la idea? ¿Hacer una canción imperfecta pero hermosa?</strong><br />
Sí, suena como si formara parte de la banda sonora de una vieja película. Suena muy cinematográfica.</p>
<p><strong>Tu forma de componer es muy artesanal. Quería preguntarte si te preocupa la Inteligencia Artificial generativa en la música o si, por tu manera de componer precisamente, es algo que te da igual. </strong><br />
Le tengo miedo a la inteligencia artificial, por supuesto. Quiero decir, lo de la música es un problema, sin duda. E incluso va más allá de la música, es aterrador. Creo (y espero) que va a ser un desafío. Pase lo que pase, al final del día, la gente quiere conexión humana. No todo el mundo va a aceptar la IA con los brazos abiertos, pero tendremos que apechugar con ella. </p>
<p>La noticia <a href="https://jenesaispop.com/2026/06/21/525555/kurt-vile-entrevista/">Kurt Vile: «Solo soy completamente funcional en la ciudad en la que nací»</a> es de <a href="https://jenesaispop.com">jenesaispop.com</a>.</p>
1 visningar
Dela:

Svep för att byta artikel

Vi använder cookies

Vi använder cookies för att förbättra din upplevelse på vår webbplats. Genom att klicka "Acceptera alla" samtycker du till användningen av alla cookies. Läs mer i vår cookiepolicy och integritetspolicy.